MÜSLÜMANLAR BİRDİR, qardaşdır

Birlik; anlayış, fədakarlıq, vəfa və sədaqət tələb edir. Allah Quranda Müsəlmanlara birlik içində olmalarını, şeytanın aralarını açıb pozmağa çalışacağını, bu birliyi maneə törətmək üçün səy göstərəcəyini bildirmişdir. Müsəlmanlar din qardaşları ilə aralarındakı əlaqədə, qarşı tərəfi incidəcək bir söz söyləmək, hirslənmək, hörmətə uyğun olmayan rəftarlarda ol/tapılmaq kimi birlik ruhunu zədələyəcək hər müxtəlif rəftardan çəkinməklə öhdəçiliklidirlər. Hər mömin bir başqasına qarşı ola bildiyincə fədakar olmalı, səbirli davranmalı, onun yaxşılığı üçün işləməli/çalışmalı, sadiq və vəfalı olmalıdır. Bu, bütün möminlərin mənimsəməsi lazım olan üstün bir əxlaqdır.

Bu mövzuda ən gözəl nümunələrdən biri, Hz. Məhəmməd (səv) ilə birlikdə Məkkədən hicrət edən möminlər və Mədinədə onlara gözəl bir yurd hazırlayan Müsəlmanlar arasındakı əlaqədir. Məkkəli müşriklərin zülmü və nəşr/təzyiqi səbəbiylə, Allah yolunda yurdlarından hicrət edən möminləri, Mədinədə Hz. Məhəmməd (səv)a beyət etmiş olan Müsəlmanlar ən gözəl şəkildə qarşılamış, onlara qarşı böyük bir söhbət və maraq/əlaqə göstərmişlər. Bir-birlərinə xarici iki birlik olmalarına, cahiliyyə Ərəbləri arasında tək əhəmiyyətli meyar sayılan "kabile bağı"na sahib olmamalarına baxmayaraq, imanları və itaətləri səbəbiylə nümunə bir qardaşlıq sərgiləmişlər. Mədinəli Müsəlmanlar hicrət edənlərə hər cür imkanı təmin etmiş, onlara evlərini açmış, yeməklərini onlarla paylaşmış, öz ehtiyaclarından əvvəl onların ehtiyaclarını düşünmüş, mömin qardaşlarının nəfslərini öz nəfslərinə seçmişlər. Bu, nümunə götürülməsi lazım olan çox üstün bir əxlaqdır. Və iki mömin birliyin bir-biri ilə əlaqəsinin necə olması lazım olduğunu göstərən çox əhəmiyyətli bir nümunədir.

Müsəlmanlar, həmrəyliyin, qardaşlığın və birlik duyğusunun böyük bir nemət olduğunun şüurunda davranmalı və bu birliyin qorunması üçün səbirli və iradəli olmalıdırlar. Mömin, hər vəziyyətdə bağışlayıcı olmaqla öhdəçiliklidir, ancaq qarşısındakı adam da bir Müsəlmansa, onunla din qardaşı olduğunu, hər ikisinin də Allahdan qorxub çəkindiyini, Peyğəmbər Əfəndimiz (səv)a itaət etdiyini, halal və harama vasvasılıq göstərdiyini düşünərək çox daha səbirli davranmalıdır. Müsəlman, din qardaşının hər vaxt üçün yaxşılığını istəməsi lazım olduğunun, özünü düşündüyü kimi onu da düşünməsi lazım olduğunun, hər hansı bir anlaşılmazlıq söz mövzusu olduğunda da səbirlə, şəfqətlə və sevgiylə cavab verməsi lazım olduğunun şüurundadır.

Müsəlmanlar, aralarında hər hansı bir problem/sualın olan qardaşlarıyla bu problemi dostca aradan qaldırmaqla öhdəçilikli olduqları kimi, iki Müsəlman birlik arasında da bənzəri bir hadisə yaşandığında, möminlərin arasını düzəldib uzlaşdırmaqla öhdəçiliklidirlər. Allah, iman edənlərə belə buyurmuşdur: